محمد مصدق

پس از تصدی چندین مقام در دولت، برای ادامهٔ تحصیلاتش به فرانسه رفت. سپس دکتر مصدق از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۳ در سوئیس زندگی کرد، سالی که دکترای حقوق خود را از دانشگاه نیوشاتل دریافت کرد.

زندگی سیاسی او با عزم راسخش برای نهادینه کردن دموکراسی در ایران و – در طول و پس از جنگ جهانی دوم – برای تضمین استقلال سیاسی و اقتصادی کشور همراه بود. او معتقد بود نخستین گام در این مسیر ملی کردن ثروت‌های طبیعی کشور است، بنابراین شدیدترین نبرد خود را برای ملی کردن نفت (که توسط یک شرکت بریتانیایی استخراج می‌شد) به راه انداخت. پیامدهای این مبارزه فراتر از تأثیرات بر زندگی سیاسی و شخصی مصدق بود و به‌طور چشمگیری تحولات سیاسی ایران مدرن را شکل داد.

علاوه بر این، در سپیده‌دم دههٔ ۱۹۵۰، پیام این مرد ضعیف که در رویارویی با افراط‌های قدرت‌های استعماری ایستاد، فراتر از مرزهای ایران طنین‌انداز شد. مصدق الهام‌بخش و نیروبخش جنبش‌های نوظهور ضد استعماری در جهان سوم بود.